تصویر انفجار گوشه ای از فضا در ۱۷۰ سال قبل

گروهی از دانشمندان موفق شده اند نور به جا مانده از انفجار کیهانی که در اواسط دهه ۱۸۰۰ بر روی زمین مشاهده شده است را با کمک تکنیکی جدید ثبت کنند.

دانشمندان توانسته اند با استفاده از “تکنیک بازتاب” انعکاس امواج انفجاری نور را در ابرهای کیهانی در فضا به ثبت برسانند، به این شکل انسانهای امروزی می توانند لحظه ای که انسانهای ۱۷۰ سال گذشته در آسمان دیده اند را دوباره ببینند 

      نسبیت خاص و مسئله هم زمانی رویدادها

مقدمه:

صد سال قبل از این زمانی كه هنوز فیزیك به درستی با نیوتن و قوانینش شناخته می شد و هیچ كس به فكر كاستی های مكانیك نیوتنی نیفتاده بود ، آلبرت انیشتین در مقاله ای تحت عنوان « درباره الكترو دینامیك اجسام متحرك» چنین نوشت: « هیچ یك از ویژگیهای واقعیتهای مشاهده شده با مفهوم سكون مطلق ارتباط ندارند، ...برای تمام دستگاههائی كه معادلات مكانیك در آنها بر قراراند ، معادلات الكترودینامیكی و اپتیكی نیز در آنها برقرار خواهد بود...بر این اساس اینشتین دو فرض اساسی بسیار مهم اما ساده كرد كه به جرات می توان گفت: این دو فرض ضمن اینكه برای بیان یك نظریه ساده و سازگار الكترو دینامیك اجسام متحرك ، بر پایه نظریه ماكسول برای اجسام ساكن ، كاملاً كافی اند ،دنیای فیزیك را نیز دگرگون كردند .

فرض های انیشتین كه بعدها اصل نسبیت انیشتین نامیده شد ، نسبت به فرض های نیوتن(اصل نسبیت نیوتنی) این رجحان را دارند كه فراتر از قوانین مكانیك ، تمام قوانین فیزیك را نیز در بر می گیرند.

انیشتین فرض های خود را این گونه بیان كرد:

نظرات علمی قرآن

نظرات علمی قرآن در مورد بهداشت و دانش پزشكی و حشره شناسی :

 - توجه به خوردن میوه و مواد غذایی پروتئین دار (واقعه/۲۱-۲۰) و (طور/۲۲) ،

سیاهچاله ها و مرگ ستاره گان در قرآن
نویسنده:محمدکاظم شمشیری   91/9/20

در میان اجسام عجیب و غریبی که در کیهان وجود دارند هچ کدام به اندازه سیاهچاله ها مرموز نیستند سیاهچاله ها بر خلاف اسمشان سیاه چاله نیستند بلکه یک ستاره ابر پر مانند مرده هستند که همه چیز حتی نور را به سمت خود می کشند.

واژه سیاهچاله در تا سال 1967 ناشناخته بود اما 200 سال قبل یک دانشمند فرانسوی به نام پیر لاپلاس در باره ستاره های تاریکی که نور نمی تواند از آنها بگریزد نظریه ای ارائه داده بود در 1915 انشتینگ وجود آنها را از معادلات نسبیت
عالم فرض کرده بود.امروز تصور می شود که صدها میلیارد از سیاه چاله ها در مرکز کهکشان ها جای دارند.

برخی از سیاهچاله های قدرتمند می توانند جرمی یک میلیون تا صد میلیارد برابر خورشید داشته باشندحتی قوی ترین تلسکوپ ها هم قادر به دیدن سیاهچاله ها
نیستند چون نور از آنها عبور نمی کند.

یک سیاهچاله وقتی بوجود می آید یک ستاره همه سوخت خود را مصرف کرده در
خود فرو بریزد این ستاره به چاله ای تبدیل می شود که چگالی بسیار بالا حجم بی نهایت و میدان مغناطیسی بسیار قوی داشته باشد.

نویسنده:محمدکاظم شمشیری  91/9/20

هنگامی که دانشمندان ماده ای سیاه و تاریک را در آسمان  ها رصد کردند ابتدا گمان بر این بود که این نقطه های سیاه شکاف هایی هستند که در آسمان  وجود دارد

سنگ های فضایی در قرآن

روزانه هزاران تُن شهاب از آسمان با سرعتی معدل پنجاه کیلومتر در ثانیه به طرف زمین سرازیر می شود که اگر جوّ زمین وجود نمی داشت، زمین و کلیه موجودات ساکن در آن بیکباره نابود می شدند.